Jak dobrać rozmiar kartonu do zamówienia

Rozmiar kartonu zamawia się raz, a płaci się za niego przy każdej paczce nakładu. Pudło o klasę za duże to powietrze wożone przez cały rok: droższa tektura, więcej wypełniacza, mniej paczek na palecie i wyższy koszt wysyłki. Pudło za małe to reklamacje i przepakowywanie.

Problem w tym, że odpowiedź rzadko wychodzi z prostego rachunku. Poniżej pokazujemy, gdzie zwykłe „długość razy szerokość razy wysokość" zawodzi, i jak dobrać rozmiar tak, żeby dało się go potem obronić liczbami.

To są dwa różne pytania

Pierwsze brzmi: ile sztuk zmieści się w kartonie, który już mam. Masz wykrojnik, masz zapas pudeł na regale i chcesz wiedzieć, ile wejdzie. Drugie jest odwrotne: jaki karton zamówić pod to zamówienie. Znasz liczbę sztuk i liczbę paczek, a szukasz najmniejszego pudła, w którym całość się zmieści.

Te dwa pytania mają różne odpowiedzi i różne pułapki. Pierwsze rozstrzyga geometria wnętrza, drugie - dostępne rozmiary wykrojników. Warto od razu wiedzieć, na które z nich się odpowiada, bo mieszanie ich to najczęstsza przyczyna zamówienia opakowania „na oko".

Dlaczego mnożenie objętości zawodzi

Objętość kartonu podzielona przez objętość elementu daje liczbę, której nigdy nie osiągniesz. Elementy nie leją się jak woda - układają się w rzędach i zostawiają szczeliny. Przy pełnych prostopadłościanach strata jest niewielka, ale wystarczy, że bok elementu nie dzieli boku kartonu bez reszty, a wpada cały pas niewykorzystanego miejsca.

Gorzej jest z kształtami wklęsłymi. Profil, kątownik, element w kształcie L albo T zajmuje wyraźnie mniej miejsca niż prostopadłościan opisany na nim - ale tylko wtedy, gdy da się go spleść z sąsiadem. Jeśli liczysz gabarytem, tracisz tę różnicę w całości.

Na pełnym prostopadłościanie splatanie nie daje nic i to też jest odpowiedź - warto ją znać, zamiast zakładać, że „pewnie coś by się jeszcze upchało".

Proporcja pudła zmienia wynik bardziej, niż się wydaje

Karton bierze się z wykrojnika albo z regału, a nie z minimum objętości - dlatego zwykle wybiera się jedną z kilku typowych proporcji. Problem w tym, że wybór między nimi potrafi zmienić wypełnienie o kilkanaście punktów, a po niczym z góry tego nie widać.

Przykład policzony na 40 kostkach 150 mm, które mają się zmieścić w dwóch kartonach:

Zwróć uwagę na dwie rzeczy. Najlepsza proporcja to 1:1:3, czyli nie ta „najbardziej kwadratowa". I proporcja 1:1:2 daje karton większy niż 1:1:1 - więc reguła „im bardziej wydłużony, tym ciaśniej" też nie działa. Jedyny sposób to przeliczyć wszystkie warianty.

Rozłóż zamówienie po równo, a nie „pełne i resztka"

Gdy zamówienie nie mieści się w jednym pudle, łatwo wpaść w schemat: pierwszy karton pakujemy do oporu, do ostatniego trafia to, co zostało. Wychodzi z tego jedno pudło pełne i jedno w połowie puste - gorzej zabezpieczone, gorzej ułożone na palecie i wyglądające na pomyłkę.

Równy podział jest nie tylko ładniejszy. Bywa, że pozwala zejść o rozmiar niżej: zmierzone na 200 sztukach dwóch typów - zachłannie potrzeba boku 14 jednostek, po równo wystarcza 13, a przy boku 13 zachłanne pakowanie rozlewa się na trzy pudła zamiast dwóch.

Wyściółka, waga i to, co naprawdę ogranicza wynik

Do rachunku wchodzą jeszcze trzy rzeczy, o których łatwo zapomnieć przy liczeniu na kartce. Grubość ścianek zjada wnętrze - przy tekturze pięciowarstwowej to kilkanaście milimetrów na każdej osi. Wyściółka między elementami działa tak samo, tylko mnoży się przez liczbę sztuk. Waga potrafi zamknąć sprawę wcześniej niż miejsce: jeśli limit paczki to 30 kg, przy ciężkim towarze pudło skończy się na wadze, a nie na objętości.

Dlatego warto patrzeć nie tylko na liczbę sztuk, ale i na to, co ogranicza wynik. Jeśli ogranicza waga, większy karton niczego nie da. Jeśli miejsce - warto sprawdzić inną proporcję albo inne ustawienie elementu.

Karton to nie koniec łańcucha

Dobrany karton jedzie potem na palecie, a paleta w naczepie albo kontenerze. Jeśli te trzy poziomy liczysz osobno, przepisujesz te same wymiary trzy razy i za każdym razem ryzykujesz literówkę. Sensowniej policzyć je w jednym miejscu, tak żeby waga brutto policzona przy pakowaniu weszła wprost do obciążenia palety.

Jak ułożyć gotowe kartony na palecie, opisujemy w osobnym poradniku o układaniu kartonów na palecie, a zasady, które chronią ładunek w transporcie - w tekście o paletyzacji.

Nowość: zakładka Karton w Pallet3D

Wszystko powyżej da się teraz policzyć w kalkulatorze. W Pallet3D pojawiła się zakładka Karton - poziom niżej niż paleta, czyli układanie pojedynczych elementów wewnątrz pudła.

• Kształt elementu rysujesz na siatce, więc L, T, krzyż czy profil liczą się dokładnie, a nie przez gabaryt.
• Program sprawdza wszystkie 24 obroty i splata kształty wklęsłe, a w wyniku pisze wprost, ile na tym zyskał.
• Tryb „ile się zmieści" odpowiada o konkretny karton, tryb „jaki karton" szuka najmniejszego rozmiaru pod zadaną liczbę pudeł.
• Przycisk porównania proporcji liczy wszystkie cztery naraz i pokazuje rozmiar, objętość i wypełnienie obok siebie.
• Wynik to lista pakowania karton po kartonie, z zawartością, wagą brutto i informacją, co ogranicza.
• Policzony karton przechodzi na paletę jednym kliknięciem, razem z wagą.

Szczegóły i przykłady zebraliśmy na stronie kalkulatora pakowania kartonu. W wersji demo narysujesz jeden własny element i policzysz go w przykładowych kartonach, bez zakładania konta.

Krótka lista kontrolna

Zanim zamówisz nakład opakowań, sprawdź po kolei: czy liczysz kształt, czy gabaryt; czy przeliczyłeś więcej niż jedną proporcję; czy zamówienie rozkłada się po równo na wszystkie pudła; czy odjąłeś grubość ścianek i wyściółkę; czy to miejsce, czy waga kończy rachunek; i czy waga brutto pudła weszła do planu palety. Sześć pytań, a każde z nich potrafi zmienić zamówienie o klasę rozmiaru.

Najczęstsze pytania

Jak sprawdzić, ile sztuk zmieści się w kartonie?

Potrzebne są trzy rzeczy: wymiary i kształt elementu, wymiary kartonu oraz informacja, czy element wolno postawić na boku. Samo mnożenie objętości nie wystarcza, bo elementy nie wypełniają pudła bez reszty. W kalkulatorze wpisujesz wymiary kartonu, rysujesz kształt elementu na siatce i dostajesz liczbę sztuk razem z procentem wypełnienia i podglądem układu w 3D.

Jaka proporcja kartonu jest najlepsza?

Nie ma jednej. Dla tego samego zamówienia - 40 kostek 150 mm w dwóch pudłach - proporcja 1:1:1 daje karton 450×450×450 mm i 74% wypełnienia, 1:1:2 wychodzi 750×375×375 mm i 69%, 1:1:3 to 900×300×300 mm i 83%, a 1:1:4 - 1200×300×300 mm i 63%. Najlepsza nie jest ani najmniejsza objętościowo, ani ta „najbardziej kwadratowa"; trzeba przeliczyć wszystkie cztery.

Czy kalkulator radzi sobie z elementami, które nie są prostopadłościanem?

Tak. Kształt rysuje się na siatce, więc profil, kątownik, element w kształcie L czy T liczy się dokładnie, a nie przez gabaryt. Program sprawdza wszystkie 24 obroty i potrafi splatać kształty wklęsłe ze sobą. Na teowniku splatanie zmieściło 170 sztuk zamiast 125, czyli o 36% więcej niż zwykłe układanie w rzędach.