Het juiste doosformaat kiezen voor een bestelling

Een doosformaat bestel je één keer, maar je betaalt het bij elk pakket van de oplage. Een doos een maat te groot is lucht die het hele jaar meereist: meer karton, meer opvulmateriaal, minder pakketten per pallet en een hogere verzendrekening. Een doos die te klein is, betekent claims en opnieuw inpakken.

Het probleem is dat het antwoord zelden uit een simpele som rolt. Hieronder staat waar „lengte maal breedte maal hoogte" faalt, en hoe je een formaat kiest dat je later met cijfers kunt onderbouwen.

Dit zijn twee verschillende vragen

De eerste luidt: hoeveel stuks passen er in de doos die ik al heb. Je hebt een stansvorm, je hebt voorraad in het schap, en je wilt een getal. De tweede is omgekeerd: welke doos bestel ik voor deze bestelling. Je kent het aantal stuks en het aantal pakketten en zoekt de kleinste doos waar alles in past.

De twee hebben andere antwoorden en andere valkuilen. De eerste wordt beslist door de geometrie binnenin, de tweede door de formaten die je leverancier daadwerkelijk stanst. Weten welke je beantwoordt, doe je het beste vooraf: ze door elkaar halen is de meest voorkomende reden dat verpakking op gevoel wordt besteld.

Waarom volumes delen niet werkt

Doosinhoud gedeeld door iteminhoud geeft een getal dat je nooit haalt. Items stromen niet als water - ze staan in rijen en laten gaten. Bij massieve balken is het verlies klein, maar zodra een itemzijde een dooszijde niet netjes deelt, ontstaat een hele strook ongebruikte ruimte.

Bij holle vormen is het erger. Een profiel, een hoekstuk, een L- of T-vormig item neemt duidelijk minder ruimte in dan de balk eromheen - maar alleen als het met de buur ineen kan schuiven. Reken je met de omhullende maat, dan gaat dat verschil volledig verloren.

Bij een massieve balk levert ineenschuiven niets op, en ook dat is een antwoord - beter dat weten dan aannemen dat „er vast nog wel iets bij kan".

De verhouding verandert het resultaat meer dan je denkt

Een doos komt van een stansvorm of uit het schap, niet uit een minimumvolume, dus kies je in de praktijk uit een paar gangbare verhoudingen. De adder onder het gras: die keuze kan de vulling meer dan tien punten verschuiven, en van buitenaf zie je dat niet.

Doorgerekend op 40 kubussen van 150 mm die in twee dozen moeten passen:

Let op twee dingen. De beste verhouding is 1:1:3, dus niet de meest kubusachtige. En 1:1:2 geeft een grotere doos dan 1:1:1, dus „hoe langer, hoe strakker" gaat ook niet op. Er zit niets anders op dan elke variant door te rekenen.

Verdeel de bestelling gelijk, niet „vol en restant"

Past een bestelling niet in één doos, dan val je makkelijk in een patroon: de eerste tot de rand vullen, de laatste krijgt wat overblijft. Het resultaat is één volle doos en één halfvolle - slechter beschermd, slechter gestapeld op de pallet en ogend als een vergissing.

Een gelijke verdeling is niet alleen netter. Soms scheelt het een maat: gemeten op 200 stuks van twee types heeft gulzig inpakken een zijde van 14 eenheden nodig, terwijl gelijk verdelen in 13 past - en bij 13 loopt gulzig inpakken uit op drie dozen in plaats van twee.

Vulling, gewicht en wat het resultaat echt begrenst

Er komen nog drie dingen bij die je op papier makkelijk vergeet. De wanddikte eet de binnenruimte op - bij dubbelgolfkarton is dat ruim een centimeter per as. De vulling tussen de items doet hetzelfde, maar dan maal het aantal stuks. Het gewicht kan de zaak eerder sluiten dan de ruimte: ligt de pakketlimiet op 30 kg, dan eindigt de doos bij zware goederen op gewicht en niet op inhoud.

Kijk dus niet alleen naar het aantal stuks, maar naar wat het begrenst. Is het gewicht, dan levert een grotere doos niets op. Is het de ruimte, dan is een andere verhouding of een andere itemstand het proberen waard.

De doos is niet het einde van de keten

De gekozen doos reist daarna op een pallet, en de pallet in een oplegger of container. Reken je die drie niveaus apart, dan typ je dezelfde maten drie keer over en riskeer je elke keer een typefout. Zinvoller is ze op één plek te berekenen, zodat het brutogewicht uit het inpakken direct in de palletbelasting terechtkomt.

Hoe je afgewerkte dozen op een pallet stapelt staat in de gids over dozen stapelen op een pallet, en de regels die de lading onderweg beschermen in het artikel over palletiseren.

Nieuw: het tabblad Doos in Pallet3D

Al het bovenstaande kun je nu in de calculator uitrekenen. Pallet3D heeft er een tabblad Doos bij - een niveau onder de pallet: losse items binnen in een doos schikken.

• Je tekent de vorm op een raster, dus een L, T, kruis of profiel telt exact mee en niet via de omhullende maten.
• Het programma controleert alle 24 rotaties en schuift holle vormen ineen - en zegt er meteen bij hoeveel dat opleverde.
• „Hoeveel passen erin" antwoordt voor een specifieke doos; „welke doos" zoekt het kleinste formaat voor een gegeven aantal dozen.
• Een knop voor het vergelijken van verhoudingen rekent alle vier tegelijk door en toont formaat, inhoud en vulling naast elkaar.
• Het resultaat is een paklijst doos voor doos, met inhoud, brutogewicht en wat de beperking was.
• De doorgerekende doos gaat met één klik op de pallet, gewicht inbegrepen.

Details en voorbeelden staan op de pagina van de doos-inpakcalculator. In de demo teken je één eigen item en reken je het door in de voorbeelddozen, zonder account.

Een korte checklist

Controleer vóór het bestellen van een oplage verpakking op volgorde: reken je de vorm of de omhullende maat; heb je meer dan één verhouding doorgerekend; verdeelt de bestelling zich gelijk over alle dozen; heb je wanddikte en vulling afgetrokken; is het ruimte of gewicht dat de som beëindigt; en is het brutogewicht van de doos in het palletplan beland. Zes vragen, en elk ervan kan de bestelling een maat verschuiven.